บาปของฉัน มันตามหลอกหลอนฉัน?

โดย ชัยคฺ มุฮัมมัด ศอลิหฺ อัล-มุนัจญิด

อิบนุ อับดุรรอูฟ  แปลและเรียบเรียง

คำถาม: แท้จริงฉันได้กระทำบาปมากมาย และฉันได้กลับเนื้อกลับตัวยังอัลลอฮฺ แต่ทว่าบาปต่าง ๆ ที่ฉันได้ทำขึ้น มันได้ตามไล่ล่าฉัน ความทรงจำของฉันในสิ่งที่ฉันได้ทำไปมันได้ตามหลอกหลอนชีวิตของฉัน มันได้ตามไปทำร้ายถึงบนที่นอนของฉัน ทำให้ฉันไม่อาจข่มตาให้หลับลงได้ มันได้รบกวนการพักผ่อนในชีวิตของฉัน มีทางใดที่จะทำให้ชีวิตของฉันผ่อนคลายได้บ้าง?

คำตอบ: โอ้พี่น้องมุสลิม แท้จริงความรู้สึกเช่นนี้คือ หลักฐานบ่งชี้ถึงการเตาบะฮฺที่แท้จริง นั่นคือความเสียใจ ความเสียใจคือการเตาบะฮฺ ดังนั้นท่านจงหันกลับไปยังสิ่งที่ผ่านมาด้วยกับความหวัง ความหวังที่จะให้อัลลอฮฺอภัยโทษให้แก่ท่าน อย่าหมดหวังในความเมตตาของอัลลอฮฺ อย่าสิ้นหวังในความเมตตาของอัลลอฮฺ พระองค์ตรัสไว้ว่า

   และจะไม่มีผู้ใดที่สิ้นหวังในพระเมตตาของพระเจ้าของเขา นอกจากพวกหลงผิด (อัล-กุรอาน 15:56)

ท่านอิบนุ มัสอูด ได้กล่าวว่า “บาปใหญ่ที่สุดคือ (1)การตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺ (2)การคิดว่ารอดปลอดภัยจากแผนการของอัลลอฮฺ (3)และการสิ้นหวังและหมดหวังในความเมตตาของอัลลอฮฺ”

(รายงานโดย อับดุร เราะซาก โดยท่านฮัยษะมียฺ และอิบนุ กะษีร จัดว่าเศาะฮีฮฺ)

ผู้ศรัทธานั้นเดินทางไปสู่อัลลอฮฺ ระหว่างความกลัวและความหวัง ทั้งสองด้านนี้จะวางในบางเวลาด้วยสถานการณ์ที่แตกต่างกัน เมื่อผู้ใดฝ่าฝืนดื้อดึงต่ออัลลอฮฺ เขาก็วางในด้านแห่งความเกรงกลัว เพื่อหวังจะกลับเนื้อกลับตัว แต่เมื่อเขากลับเนื้อกลับตัวแล้ว ให้เขาวางในด้านแห่งความหวัง เพื่อเขาจะได้แสวงหาการอภัยโทษต่อพระองค์

............................................................