“ทุกชีวิตย่อมลิ้มรสความตาย และเราจะทดสอบพวกเจ้าด้วยความชั่ว
และความดี และพวกเจ้าจะต้องกลับไปหาเราอย่างแน่นอน ” (กุรอาน 21: 35)

             แม้ ‘ความตาย’ จะเป็นสัจธรรมที่เด็ดขาดปานใดก็ตาม แต่ในความเป็นจริงแล้วมนุษย์ไม่ชอบพูดถึงความตาย ความตายจึงไม่ใช่หัวข้อที่มนุษย์นำมาพูดคุยกัน ยิ่งกว่านั้นหากใครยกมาพูดคุยก็ถูกมองว่าทำในสิ่งที่เป็นอัปมงคล

            ถามว่า การไม่ยอมใคร่ครวญเรื่องความตายและชีวิตหลังความตาย มันจะช่วยให้เราไม่ต้องเผชิญหน้ากับความจริงเรื่องนี้อย่างนั้นหรือ? แน่นอน ทุกคนจะต้องตอบคำถามนี้ว่า ไม่อย่างแน่นอน ดังนั้นคงไม่มีใครคิดหยุดยั้งความตายด้วยการปิด‘ป่าช้า’เป็นแน่ 

            แต่แล้วคนจำนวนมากให้ความสนใจต่อความตายผิดประเด็นไป พวกเขาจำกัดความสนใจของตัวเองเพื่อให้ตายอย่างสบายหรือพยายามยืดเวลาการตายไปให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ แนวโน้มเช่นนี้ปรากฏรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นธุรกิจสุขภาพที่ทำรายได้มหาศาล

           ทำไมคนเราสนใจความตายในประเด็นแค่ตายให้สบาย ชนิดเหมือนสับสวิทช์  แต่ใครเล่าจะรู้ความจริงในแก่นแท้ของความตายว่า จริงๆแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกับสิ่งที่เรียกว่า ‘ความตาย’ จนถึง‘ชีวิตหลังความตาย’  มนุษย์มีความรู้แค่ไหนกัน ถึงกับสามารถให้ความหมายต่อความตายเอาเองได้

          ชายคนหนึ่งได้ถามท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะ ซัลลัม ว่า ‘ผู้ศรัทธาคนใดฉลาดที่สุด?’ ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะ ซัลลัม ตอบว่า ‘คนที่นึกถึงความตายมากที่สุด และเตรียมตัวอย่างดีที่สุดเพื่อชีวิตหลังความตาย พวกเหล่านี้แหละคือคนฉลาด’(อ้างจากเศาะฮีฮฺ  อิบนุ มาญะฮฺ 3435 โดยอัล อัลบานียฺ)