|
สัญญาณเตือนของริยาอ์
เขียนโดย อบู อามีนะฮฺ บิลาล ฟิลิปส์
อบุล อิซซ์ แปลและเรียบเรียง
การงานบางอย่างมิได้เป็นริยาอ์โดยตรง แต่เป็นอาการเริ่มต้นที่จะนำไปสู่ริยาอ์ มันเป็นเหมือนสัญญาณหรือเครื่องเตือนว่าริยาอ์กำลังคืบคลานเข้ามา หากใครที่รู้ตัวว่าตนเองกำลังเกี่ยวข้องกับการงานในลักษณะนี้ ควรที่เขาจะถามตัวเองอย่างซื่อสัตย์ว่าแรงผลักดันหรือสาเหตุของการงานดัง กล่าวเกิดจากสิ่งใด? ทั้งนี้เพื่อที่จะหลีกห่างจากการริยาอ์ ต่อไปนี้คือสัญญาณเตือนบางประการเกี่ยวกับริยาอ์
1. การผัดผ่อนอิบาดะฮฺที่เป็นวาญิบ หากใครก็ตามอิดเอื้อนต่อการประกอบศาสนกิจที่อัลลอฮฺทรงกำหนดให้เป็นข้อบังคับ เหนือเขา เช่นการละหมาดฟัรฎู การจ่ายซากาตที่วาญิบ หรือการประกอบพิธีฮัจญ์ มันเป็นการบ่งบอกว่าอีหม่านของเขานั้นอ่อนแออย่างมาก ตัวอย่างของกรณีนี้คือ พฤติกรรมของการประวิงเวลาละหมาดจนเกือบถึงนาทีสุดท้าย เช่นบางคนมักจะละหมาดอัสริท้ายชั่วโมงจนเกือบถึงเวลาที่ดวงอาทิตย์จะตกดิน อัลลอฮฺทรงตรัสว่า “ดัง นั้นความหายนะจงมีแด่ผู้ทำละหมาด ผู้ที่พวกเขาละเลยต่อการละหมาดของพวกเขา ผู้ที่เขาโอ้อวดกัน และพวกเขาหวงแหนเครื่องใช้เล็กๆน้อยๆ(แก่เพื่อนบ้าน) (อัลมาอูน 107:4-7)
ในอายะฮฺเหล่านี้อัลลอฮฺทรงโยงริยาอ์เข้ากับการละเลยในการประกอบอิบาดะฮฺที่วา ญิบ หากคนใดคนหนึ่งไม่ได้มีความศรัทธาเป็นแรงผลักดันในการปฏิบัติศาสนกิจตามช่วง เวลาของมัน ดังนั้นมันมีแนวโน้มที่อาจเป็นไปได้อย่างสูงว่าแรงผลักดันที่ทำให้เขา ปฏิบัติการงานเหล่านั้น คือริยาอ์ 2. ขาดความกระตือรือร้นในการทำอิบาดะฮฺ เช่น เดียวกัน หากบุคคลหนึ่งขาดความกระตือรือร้นในการเคารพภักดีต่ออัลลอฮฺ มันอาจคาดการณ์ได้ว่า เขามีความกระตือรือร้นที่จะได้รับคำสรรเสริญจากผู้คนมากกว่าความพึงพอใจจาก อัลลออฮฺ เกี่ยวกับมุนาฟิกนั้นอัลลอฮฺตรัสไว้ในอัลกุรอานว่า “แท้ จริงบรรดามุนาฟิกนั้นกำลังหลอกลวงอัลลอฮฺอยู่ ขณะเดียวกันอัลลอฮฺก็ทรงหลอกลวงพวกเขา และเมื่อพวกเขาลุกขึ้นไปละหมาด พวกเขาก็ลุกขึ้นในสภาพเกียจคร้านโดยให้ผู้คนเห็นเท่านั้น และพวกเขาจะไม่กล่าวรำลึกถึงอัลลอฮฺนอกจากเพียงเล็กน้อย” (อันนิซาอฺ 4:142)
ในอายะฮฺนี้อัลลอฮฺทรงเชื่อมความเกียจคร้านในการทำอิบาดะฮฺกับความชั่วร้ายของริยาอ์
3.ทำความดีต่อหน้าสาธารณชน
เมื่อ บุคคลหนึ่งพบว่าตนเองจะทำความดีเฉพาะต่อหน้าคนอื่น และทำความชั่วเมื่ออยู่ตามลำพัง สิ่งนี้เป็นการบ่งบอกว่าเขากำลังกระโจนสู่การริยาอ์ คำแนะนำจากผู้รู้ในอดีตต่อไปนี้เป็นสิ่งที่มีคุณค่าอย่างยิ่ง
“การ กำจัดสาเหตุของริยาอ์จากตัวท่าน โดยให้ถือเสียว่าความสนใจของผู้อื่นมีความสำคัญพอๆกับสัตว์หรือเหมือนกับ เด็กตัวเล็กๆ จงอย่าสร้างความแตกต่างในการทำอิบาดะฮฺขณะที่อยู่ต่อหน้าผู้อื่นกับเมื่อ อยู่ตามลำพัง หรือระหว่างความรู้และความไม่รู้ของพวกเขาเกี่ยวกับการงานของท่าน มากกว่าตระหนักถึงความรอบรู้อันไม่จำกัดของอัลลอฮฺแต่เพียงพระองค์เดียว” [1]
…………………..
[1]อ้างใน อัลอิคลาส วะอัช-ชิรฺก อัลอัศฆ็อรฺ หน้า 15
|
