อิสลามให้ความสำคัญและเน้นย้ำอย่างยิ่งในประเด็นของ “อะกีดะฮฺ”(หลักยึดมั่น) และการเริ่มต้นจากการตั้งมั่นเจตนาที่ดีและบริสุทธิ์(อิคลาศ)ในทุก ๆ การกระทำและทุก ๆ การเคลื่อนไหว

                (( بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيْمِ ))    “ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ  ผู้ทรงเมตตาที่แผ่กว้าง  ผู้ทรงเมตตาที่พิเศษ”  คำกล่าวนี้เป็นการริเริ่มการกระทำสิ่งต่าง ๆ ด้วยการอ้างอิงกับ  “ ... พระนามของอัลลอฮฺ  ...” นั้นเป็นอ้างถึงหลักการอันยิ่งใหญ่ของอิสลามที่ว่าอัลลอฮฺคือ ((‏‏ هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ... ‏‏)) “ผู้ทรงเป็นเบื้องแรก และผู้ทรงเป็นสุดท้าย …”(ซูเราะฮฺ อัล-หะดีด อายะฮฺที่ 3)

นั่นหมายความว่า อัลลอฮฺ คือผู้ที่มีภาวะเป็นอยู่ที่แท้จริง ซึ่งแตกต่างโดยสิ้นเชิงกับสิ่งถูกสร้างต่าง ๆ  การมีอยู่ของพระองค์เป็นที่พึ่งพาของสรรพสิ่งทั้งหลาย การเริ่มต้นของทุกสรรพสิ่งต้องเริ่มมาจากการมีอยู่ของพระองค์ทั้งสิ้น ดังนั้น “ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ  ...” เท่านั้นที่ก่อให้เกิดการเคลื่อนไหว และทำให้ทุกสรรพสิ่งดำเนินไปได้

           ผู้ใดที่กล่าว ((بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيْمِ )) “ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ  ผู้ทรงเมตตาที่แผ่กว้าง  ผู้ทรงเมตตาที่พิเศษ”   ด้วยความเข้าใจต่อความหมายดังที่กล่าวมา เท่ากับผู้นั้นยอมรับโดยสิ้นเชิงต่ออำนาจและพระประสงค์ของอัลลอฮฺที่ทำให้การงานนั้น ๆ ดำเนินลุล่วงไปได้  จิตวิญญาณของเขารับรู้ว่า การงานของเขาจะสำเร็จลุล่วงไปได้ก็ด้วยการอนุมัติ  ด้วยความประสงค์  และการกำหนดจากอัลลอฮฺผู้ทรงยิ่งใหญ่แต่เพียงผู้เดียว 

อีกทั้งการงานใด ๆ ก็ตามที่เขาได้ประกอบขึ้นนั้น ล้วนแล้วแต่ เพียงเพื่อให้ได้รับความพึงพอพระทัยจากพระองค์เท่านั้น ส่งผลให้ทุกๆการงานของเขาดำเนินไปตามคำสอนและกฎระเบียบจากอัลลอฮฺ

            นั่นหมายความว่า  เขาผู้นั้นบริสุทธิ์จากสิ่งที่เป็นชีริก(การตั้งภาคี)  ซึ่งเป็นสิ่งที่พระองค์ทรงโกรธกริ้วอย่างยิ่ง  เป็นความบริสุทธิ์ในทุก ๆ การงานและทุก ๆ การเคลื่อนไหว  ทั้งที่ปรากฏให้เห็นภายนอกและที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใน  สิ่งดังกล่าวนี้เอง คือความจริงที่อยู่ด้านใน  และเป็นแก่นแท้ในการยึดมั่นของมุสลิม

((... الرَّحْمَنِ الرَّحِيْمِ )) “... ผู้ทรงเมตตาที่แผ่กว้าง  ผู้ทรงเมตตาที่พิเศษ” ทั้งสองคำนี้มาจากคำว่า “الرحمة” (ความเมตตา) ทั้งสองคำนี้เป็นส่วนหนึ่งจากพระนามต่าง ๆ ของอัลลอฮฺ

                คำว่า (( الرَّحْمَنِ )) “ผู้ทรงเมตตาที่แผ่กว้าง” เป็นความเมตตาอย่างกว้างขวางของอัลลอฮฺที่มีให้กับสิ่งถูกสร้างทั้งหลายที่พระองค์สร้างขึ้นมา จึงเป็นความเมตตาที่หลั่งไหลไปสู่ทุกสรรพสิ่ง

คำว่า ((الرَّحِيْمِ ))“ผู้ทรงเมตตาที่พิเศษ” เป็นความเมตตาที่มีเฉพาะแก่ผู้ศรัทธา เป็นความพิเศษอันเนื่องผู้ศรัทธารับรู้ถึง “ความเมตตาที่แผ่กว้าง”  และได้แสดงการรู้คุณออกมา จึงจะได้รับความเมตตาพิเศษนี้ในวันกิยามะฮฺ

             การปรากฏของคำทั้งสองในอายะฮฺนี้  ได้แสดงให้เห็นถึงความผูกพันของอัลลอฮฺกับบ่าวของพระองค์  รวมทั้งสิ่งถูกสร้างโดยทั่ว ๆ ไป  เป็นความผูกพันที่วางอยู่บนพื้นฐานของ “ความรักและความเมตตา”  มิใช่วางอยู่บนความแข็งกร้าว

ลองเราพิจารณาดูเถิดว่า  บ่าวของพระองค์และสิ่งถูกสร้างทั้งหมดซึ่งต่ำต้อยและอ่อนแอนั้น  ช่างมีเกียรติและสูงส่งเพียงใด จากทัศนะของอัลลอฮฺ ผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงพลานุภาพ  

           ด้วยการเริ่มต้นจากแก่นแท้ดังกล่าว จะทำให้บ่าวคนหนึ่งเริ่มการงานด้วยหัวใจที่เปิดกว้าง และเต็มไปด้วยความรัก โดยไม่มีความรู้สึกที่กดดันและถูกบังคับ โดยทั่วไปแล้วการงานที่เกิดจากแรงผลักดันด้วยหัวใจและความรู้สึกเช่นนี้ จะก่อให้เกิดความสำเร็จอันยิ่งใหญ่และเป็นความจำเริญจากอัลลอฮฺ 
 
         นี่คือความลับและวิทยปัญญาที่((بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيْمِ ))“ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ  ผู้ทรงเมตตาที่แผ่กว้าง  ผู้ทรงเมตตาที่พิเศษ”   เป็นอายะฮฺที่ถูกกำหนดให้อ่านซ้ำ ๆ ในทุกร็อกอัตของการละหมาด  และเป็นอายะฮฺเปิดหรือเริ่มต้นของทุก ๆ การงานที่ดีของประชาชาติอิสลาม   

 ......................................
สรุปเนื้อหาส่วนใหญ่จากหนังสือ

1.คำอธิบายซูเราะฮฺ ฟาติหะฮฺ  โดย ดร.อิสมาอีล ลุตฟี จะปะกียา
2.ตัฟซีร ฟี ศิลาลิล กุรอาน โดย อุสตาซ ซัยยิด กุฏบฺ