สองทางเลือก
สู่การรับรู้สัจธรรม

เมาลานา อบุล ฮะซัน อัน นัดวียฺ เขียน
อับดุลมะญีด บิน อับดุลรออูฟ แปลและเรียบเรียง
    

                 หากพิจารณาจากแหล่งความรู้ที่เกี่ยวข้องกับความจริงสูงสุด(คือเรื่องของอภิปรัชญา ได้แก่เรื่องพระเจ้าหรือเรื่องความจริงที่สุดที่อยู่เบื้องหลังปรากฏการณ์ที่เห็น)มนุษย์ถูกแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มที่ 1 อาศัยความรู้จากตัวเอง

                 เป็นการรับรู้ความจริงสูงสุดโดยพึ่งพาความเฉลียวฉลาด ความรู้ ประสบการณ์ และอัจฉริยะภาพของพวกเขา โดยการใช้สติปัญญาอย่างเต็มที่ และใช้เหตุผลอนุมานอย่างสุดกำลัง พวกเขาจึงรับเอาความรู้เรื่องพระเจ้า(หรืออภิปรัชญา)ผ่านการศึกษา การค้นคว้าวิจัย การวิเคราะห์ และการทดลอง เช่นที่เกี่ยวข้องกับธาตุทางเคมี พลังงานจากธรรมชาติและพืชพันธ์ต่างๆ แล้วพวกเขาก็กล่าวว่า  นี่เป็นอย่างนี้ ไม่ใช่อย่างนั้น แต่ปรากฏว่าทรรศนะของพวกเขาก็ไม่ใช่เช่นนี้ หรือส่วนใหญ่ก็ไม่ใช่เช่นนี้

                เมื่อขาดซึ่งความเชื่อมั่น(ยะกีน)และรัสมี(นูร) ก็ต้องพบกับความแปรปรวนและรวนเร ไม่มีความมั่นคงและหนักแน่น เมื่อผลของการค้นคว้าและรายงานปรากฏออกมา เนื้อหาส่วนใหญ่ของมันเป็นการคาดเดา และการคาดเดาเช่นนี้ไม่สามารถเป็นพื้นฐานในการสร้างอารยธรรมได้

                แนวคิดของกรีก ซึ่งเป็นชนชาติจากสมัยโบราณที่รู้จักกันดีในแง่ของความฉลาดปราดเปรื่องเป็นที่สุด ความเป็นอัจฉริยภาพที่เจิดจำรัส ปรัชญาที่ลึกซึ้ง บทกวีที่ล้ำลึก ศิลปะที่งามสง่า ทว่าวิชาเทววิทยา หาใช่สนามทางวิชาแบบดังกล่าวไม่ ไม่สามารถเชื่อมโยงกับความใกล้หรือความไกลใดๆได้             

              ในที่สุดก็ทำให้ความสับสนสะสมเข้ากันเป็นชุดใหญ่ พวกเขาก็กลายเป็นชนชาติที่บูชาเจว็ดสมัยโบราณที่ฝังรากลึกเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาเป็นกลุ่มชนที่มีเรื่องเทพปกรณัมและความเหลวไหลต่างๆ .... 

                ในท้องทะเลลึกมีคลื่นซ้อนคลื่นท่วมมิดตัวเขาและเบื้องบนของมันก็มีเมฆหนาทึบซ้อนกันชั้นแล้วชั้นเล่า อัล กุรอาน 24:40

 กลุ่มที่ 2 อาศัยความรู้จากบรรดาศาสนทูต

              กลุ่มนี้ถือว่าความรู้ถือว่าความแท้จริงแห่งชีวิตนี้ต้องอาศัยบรรดาศาสนทูต(ผู้นำคำสอนจากผู้สร้างผู้อยู่เบื้องหลังปรากฏการณ์ทั้งปวง)...พวกเขาเป็นตัวกลางระหว่างสัจธรรม(อัล ฮักกฺ)และสรรพสิ่ง(อัล ค็อลกฺ) ...สติปัญญาและความเป็นเลิศของคนกลุ่มนี้ ได้เพ่งพินิจต่อศาสตร์ต่างๆทางธรรมชาติและทางความคิด โดยเน้นความเป็นอิสระทางความคิด แล้วพวกเขาก็ได้มองเห็นว่าส่วนหนึ่งได้รองรับความจริงให้กับอีกส่วนหนึ่ง นำไปสู่การเพิ่มความเชื่อมั่น(ยะกีน)จากระดับหนึ่งไปสู่อีกระดับหนึ่ง...

               และมันมิได้เพิ่มสิ่งใดให้แก่พวกเขา นอกจากการศรัทธา และการยอมสยบอัล กุรอาน อัล กุรอาน 33:22

  ........................................